Honderden dorpen zoals het onze hebben het feit gevierd
dat ons volk is getransporteerd naar dit prachtige land.
We worden vandaag vereerd
met de aanwezigheid van degenen die deze planeet hebben gevonden
en ons van de ondergang hebben gered.
Hoe kunnen we ze ooit bedanken ?
In elk geval niet met een saaie toespraak, Hedrazar.
Ik meende wat ik zei.
- Jullie zijn helden voor mijn volk. - We hebben het graag gedaan.
Als m'n kleinkind ter wereld komt
is het de eerste Enkaran die in ons nieuwe thuisland wordt geboren.
We vernoemen het kind naar u, kolonel.
Het wordt koud, Eliam.
Het wordt steeds kouder sinds uw laatste bezoek.
Dat geeft ons atmosferisch controlesysteem ook aan.
We moesten de omstandigheden snel inschatten.
Waarschijnlijk worden de winters toch wat strenger.
We zijn een gehard volk. Dat overleven we wel.
De naqahdah-reactor levert genoeg energie
om jullie nieuwe stad 'n jaar te verwarmen.
En jullie hebben al veel bereikt.
Allemaal in een maancyclus.
Over een jaar herkennen jullie het hier niet meer.
Help. Help me, alsjeblieft.
- Wat is er ? - Caleb. Hij komt uit het westen.
Het is zo groot. Het heeft ons dorp verwoest. Jullie moeten vluchten.
Waar heb je het over ? Caleb, verman je.
- Het komt deze kant op. - Wat ?
Jullie moeten het zelf zien.
Daar.
Wat is dat ?
Het schip heeft een doorsnede van zo'n drie kilometer.
Het energiescherm dat alles wegveegt, strekt zich dertig kilometer uit.
Het geeft een onbekende, gasachtige stof af.
Dat verspreidt zich achter het schip.
Het lijkt zich honderden kilometers uit te strekken.
Teal'c kent de technologie niet.
We wachten op de analyse van het atmosferisch monster
maar de schade die het veroorzaakt is evident.
Er staan geen herkenbare of opvallende tekens op het schip.
Het lijkt erop dat het schip
het niet speciaal op de Enkarans heeft voorzien.
Waarom denk je dat ?
Dan zouden ze een directere aanpak kiezen.
- Wat is het verschil ? - De kolonel heeft gelijk.
Met deze snelheid bereikt het schip Hedrazars dorp pas over zo'n 26 uur.
Maar eerst vernietigt 't de sterrenpoort.
- Kunnen we ze op tijd evacueren ? - Teal'c treft voorbereidingen.
Maar waar moeten ze naartoe ?
De Enkarans kunnen van een beetje straling al blind worden.
Zonder de zuurstofconcentratie van deze planeet, gaan ze dood.
Verder is alleen hun thuiswereld geschikt.
Maar volgens de overlevering is daar geen sterrenpoort.
Hun voorouders zijn met schepen vervoerd.
Zelfs als we vervoer hadden, zouden ze niet weten waar die planeet is.
Ik laat SG-5, 6 en 9 zoeken naar een andere geschikte planeet.
Ik betwijfel of ze die op tijd vinden.
Hoe lang kunnen we de Enkarans hier op aarde onderbrengen ?
Enkele dagen. Hun toestand zal snel verslechteren.
Verspreid rond het dorp bevinden zich nog duizenden personen.
Het heeft ons al twee weken gekost om ze op P5S-381 onder te brengen.
Het komt erop neer dat we ze nooit allemaal kunnen redden.
Heb je al wat ?
De atmosfeer achter het schip
vertoont een hoge concentratie zwaveldioxide.
- Chemische oorlogvoering ? - Dat denk ik niet. Kijk maar.
Inderdaad, ja.
Kleine pluizige oranje dingetjes.
Dat zijn microben.
Het schip laat ze achter op de planeet.
Ze verbinden zich met zwavel die uit de grond wordt onttrokken.
En als ze vergaan, geven ze zwavelzuur af.
Dus dat grote, boze schip wil de planeet laten stinken.
Het doet wel iets meer.
De microben worden afgezet als de andere organismen zijn vernietigd.
Ze nemen hun plaats in.
Dan zouden dit de eerste bouwstenen
- van een vreemd ecosysteem zijn. - Is het een terravormer ?
Het past de leefwereld aan voor een compleet andere levensvorm.
Een organisch systeem dat leeft op zwavel.
Het schip is de planeet aan het reconstrueren.
In de atmosfeer achter dat energiescherm
kunnen de bestaande levensvormen niet overleven.
- Wat is er aan de hand ? - Ze willen niet weg.
- Willen jullie niet mee ? - Als we meegaan naar de aarde
en jullie geen andere wereld voor ons kunnen vinden, gaan we dood.
- Geef ons een kans. - Is er tijd om iedereen te evacueren ?
- We laten geen mensen achter. - Ik begrijp hoe u zich voelt.
Onze voorouders zijn weggehaald van hun thuiswereld
en in grote schepen afgevoerd.
Sindsdien bidden we voor een wereld die we als thuis kunnen beschouwen.
- Die hebben we nu gevonden. - We moeten ervoor vechten.
- Waarmee ? - Jullie hebben toch wapens.
We proberen eerst contact te leggen met het schip.
- Ze willen ons vernietigen. - Dat weten we niet zeker.
Als het Enkaran-volk gaat sterven, sterven we allemaal hier. Samen.
De zender staat aan. Afwachten maar.
Zou een goed gerichte raket schade aanrichten ?
We weten niet waarvan het schip is gemaakt.
- Ook niet of het schilden heeft. - Het was maar een idee.
Als je zoiets kunt bouwen, kun je vast ook rustig praten.
De vraag is: Willen ze luisteren ?
Nee, de vraag is: Hebben ze oren ?
Iemand heeft ons in elk geval gehoord.
Het lijkt wel een soort opslagruimte.
Ik zal maar aannemen dat we aan boord van het schip zijn.
Weet je wat raar is ? Ze doen zo veel moeite
om de atmosfeer te veranderen, maar de lucht hier kunnen wij gewoon inademen.
Ze verwachten ons.
Carter ?
Is het wel verstandig om laden open te trekken ?
Wat zei ik nou ?
Sorry.
Dit lijkt wel een weefselmonster.
- Waarvan ? - Dat weet ik niet.
Het schip verandert de planeet.
Misschien is dit de levensvorm die er gaat leven.
- Dan maken ze een hele beschaving. - Miljoenen monsters.
Dus elk van deze dingen is een... Wat ?
- Plant, dier, insect. - Ruimtewezen ?
- Zou kunnen. - Daar kunnen we alleen naar raden.
U heeft het wel goed.
Ik ben Lotan.
Jullie hoeven niet bang te zijn.
Juist. Zeg, luister eens, wat gebeurt er allemaal ?
Ik ben vervaardigd om te communiceren
tussen dit 'schip', zoals jullie het noemen, en u.
Vervaardigd ?
Ik ben een biochemische weergave van de wezens die deze planeet bevolken.
Een aantal Enkarans is door het schip gescand
en daar kwam dit uiterlijk uit.
Wacht even. Dat was gisteren.
Heeft dit schip in een dag een nieuwe levensvorm nagemaakt ?
Een fascinerend ontwerp.
Dat verklaart waarom u eruitziet als een Enkaran.
Hij lijkt erop, ja.
- U bent anders. - Wij komen van de planeet aarde.
Samantha Carter, Daniël Jackson. Dit is Jack O'Neill en dat Teal'c.
We zijn vrienden van het volk dat uw schip vernietigt.
Ja, dat is betreurenswaardig.
Ik ben vervaardigd om een boodschap over te brengen.
Maar toen ik eindelijk af was, bleken de Enkarans te zijn verdwenen.
Ja. Zoiets noemen wij "vluchten".
Dat doe je als je niet wilt worden afgeslacht.
Er leven nog wel heel wat Enkarans op de planeet.
Jullie zijn hun vrienden. Willen jullie een boodschap overbrengen ?
Dat hangt ervan af.
Toen de transformatie begon, waren hier geen levensvormen.
- Maar nu zijn die er wel. - Ja.
Als het proces is begonnen, moet het worden afgemaakt.
Heeft iemand jou in elkaar gezet om te zeggen: Pech gehad, opdonderen ?
We willen de Enkarans geen kwaad doen.
Maar onderzoek van hun fysiologie wijst uit
dat ze niet kunnen bestaan in de nieuwe omstandigheden.
Stop dan met de transformatie.
- Als ik het even mag uitleggen. - Ik snap het wel. Hij is zo'n PR-man.
We willen met je baas praten.
U gaat uit van een hiërarchische structuur.
Interessant.
Kom maar mee.
Het schip is volledig geautomatiseerd.
Het is gebouwd door wezens die de Gad-Meer heten.
Wel wat anders dan ET.
Ze hebben al hun kennis in het geheugen van het schip geplaatst.
Wetenschap, wiskunde, geneeskunde, kunst, filosofie...
Tienduizend jaar van beschaving.
Dit is hun nalatenschap.
Ze waren veel verder ontwikkeld dan de Enkarans.
Maar ze waren ook vreedzaam.
Ze vielen ten prooi aan een sterke militaire macht.
Ze bouwden dit schip in de hoop dat hun wereld zou wederkeren
buiten het bereik van hun vijanden.
Dit is heel bijzonder. Ik zou het wel willen bestuderen.
Ik kan wel vertalingen regelen.
Hierbij vergeleken is uw taal maar simpel.
Neem me niet kwalijk.
Vertelt u nog waarom we hier zijn ?
Er is slechts materiaal voor een transformatie.
Nu het is begonnen, moet het hier worden afgemaakt.
Anders gaat de hele Gad-Meer beschaving voor altijd verloren.
De Enkarans moeten weg. Anders gaan ze dood.
- Dat is dus het probleem. - De Enkarans kunnen niet weg.
Ze kunnen alleen overleven in de unieke omgeving van deze planeet.
Dat is betreurenswaardig.
Is dat alles ?
Leg de Enkarans de situatie alstublieft uit.
Maar...
Ze zijn weer terug.
En ? Heeft u met ze gepraat ?
Zo zou je het kunnen noemen.
Het ging zeker niet goed.
Nee. Niet bepaald.
De vreemde microben blijken gevoelig te zijn voor UV-straling.
Daarom hebben ze deze planeet gekozen.
- De dichte ozonlaag. - Dat, en nog wat andere dingen.
De omstandigheden die P5S-381 ideaal maken voor de Enkarans
maken 'm ook ideaal voor de transformatie.
Kunnen we die informatie gebruiken om het schip te laten stoppen ?
Ik zou niet weten hoe.
Ervan uitgaande dat wij het recht hebben om ze te laten stoppen.
- Pardon ? - Ik wil de Enkarans niet kwetsen
maar we houden dan de wedergeboorte van een hele beschaving tegen.
Volgens Lotan een ver ontwikkelde, vreedzame beschaving.
- Dus de beste maatschappij wint ? - Nee. Zo bedoel ik het niet.
Het zijn gevriesdroogde wezens die hun beschaving al lang kwijt zijn.
- De Enkarans wonen er nu. - Ik wil ook dat ze niets overkomt.
Zou die robot de transformatie willen uitstellen
tot de Enkarans elders zijn ondergebracht ?
- Het is een robot. - Hij brengt alleen de boodschap over.
Maar hij ziet eruit als de Enkarans zodat ze hem zouden kunnen begrijpen.
- Dat kan in ons voordeel werken. - Hoe dan ?
Misschien kan hij daardoor medelijden met ze krijgen.
Het is een robot.
Hij is een zeer geavanceerde creatie.
Misschien kan hij ook logisch denken en gevoelens tonen.
Hij stond niet echt te trappelen om te helpen.
Als hij in staat is te leren, kunnen we hem anders laten denken.
- En als hij dat niet kan en wij ook niet ? - Wat stelt u dan voor, kolonel ?
Laten we het schip gewoon vol onder vuur nemen.
Sorry, maar in deze situatie kan ik zo'n aanval niet goedkeuren.
Het spijt me als ik het allemaal een beetje te persoonlijk opvat, generaal.
Maar we zijn al maanden met dit volk bezig.
Ze vertrouwden ons en nu gaat het mis.
Ik begrijp hoe je je voelt. We hebben veel in deze operatie gestoken.
Niemand wil dat de Enkarans slachtoffer worden.
Maar ik krijg geen doeltreffende wapens of manschappen van u.
Zoek maar een andere oplossing.
Ingerukt.
Het vreemde schip nadert.
Hedrazar, je kunt je dorpsgenoten nog redden.
We blijven bij ons besluit. We laten ons volk niet in de steek.
Heb je geen manschappen en wapens van Hammond gekregen ?
U heeft ons hierheen gebracht. U zei dat het veilig was.
- Dat weet ik. - Dankzij u konden we dorpen bouwen
en voor warmte zorgen. Kunt u het schip niet tegenhouden ?
Hoeveel naqahdah zit er nog in de reactor ?
- Wat doe je ? - Ik denk na. Maak je niet druk.
Wil je het schip opblazen ? Dat was niet de bedoeling.
Nu gaan zij daar allemaal dood.
Er is altijd iemand de klos, maar ik laat ze niet zomaar afslachten.
- Wil je het schip opblazen ? - Weet jij wat beters ?
- Nu even niet, nee. - Maar de tijd dringt wel.
Hoe maak je een naqahdah-bom ?
De reactor is zo ontworpen dat zoiets dus niet...
Ik zou een terugkoppeling kunnen maken.
Dan hoopt de energie zich binnenin op.
Dat veroorzaakt een zware explosie.
Zwaar genoeg ?
Ik denk het wel.
Carter, ik kies ervoor om deze mensen te helpen.
Maar als jij de bom niet maakt, houdt het op.
Dat weet ik.
Dus ik geef je het bevel het te doen.
Goed.
- Kun je het sturen ? - De ontploffing richt zich omhoog.
Deze bergkam beschermt het dorp. Dichterbij zou ik niet doen.
Hiermee start je de terugkoppeling.
Door de druk zal de reactor ongeveer een minuut later ontploffen.
- Wanneer is het schip hier ? - Over zo'n vijftig minuten.
Maar we wachten niet tot het boven ons is.
Ik weet niet wat de energiestraal met de reactor zal doen.
- Oké. - Er is nog een ding.
Als de knop is ingedrukt, is er geen weg terug.
De overbelasting is onomkeerbaar.
Daniël Jackson ?
- Blijf je niet ? - Dat was ik niet van plan.
Ik ga proberen met Lotan te praten.
Als je Lotan waarschuwt, zal ons plan mislukken.
Ik vertel niet alles. Ik wil ervoor zorgen dat het niet meer nodig is.
Wacht je niet op O'Neill en Carter ?
Jack vroeg of ik iets beters wist, dus eigenlijk volg ik z'n bevel op.
- Hallo, Daniël Jackson. - Hoi.
Verlaten de Enkarans de planeet ?
De Enkarans kunnen eigenlijk nergens anders heen.
Dat is pech, zeg.
Ik heb zojuist wat van de zwavellucht ingeademd
die door het schip wordt aangemaakt.
- Hoe is die lucht ? - Niet goed.
Deze muziek is al ruim duizend jaar niet meer gehoord.
- Mooi, hoor. - Ik vind het niet prettig klinken.
Je meent het.
Ja. Zo hoort het niet te klinken.
- Hoe komt dat ? - Blijkbaar is het ontwerp van je oren,
mijn oren, hier niet voor bedoeld.
Ik wilde eerlijk gezegd met je praten over een mogelijke oplossing
op het probleem van de Enkarans.
Ik ben niet geprogrammeerd om hun probleem op te lossen.
Juist, ja.
Ik wil je wat vragen. Wat gebeurt er met jou als dit allemaal voorbij is ?
Dan word ik weer hier in het systeem geïntegreerd.
Je gaat dan dus dood ?
Ja, zo zou je het ook kunnen noemen.
- Wil je dood ? - Wat ik wil, is niet relevant.
Zou je niet willen weten
hoe het is om een Enkaran te zijn voor het zover is ?
Dan kun je de planeet zien voordat alles is veranderd.
- Je kunt wat Enkarans ontmoeten. - Met welk doel ?
Misschien dat je dan wilt praten over een oplossing.
Daar ben ik niet voor geprogrammeerd.
Het schip zet het proces zonder jou gewoon voort, hé ?
Zoals ik al zei, is alles geautomatiseerd.
Dan kan er dus niks gebeuren. Dan kunnen we best even rondkijken.
Ik wil niet onbeleefd zijn
maar ik vraag me af of we hier wel goed aan doen.
Wat is het dan wel, Carter ? Wat is dan wel goed ?
Wij hebben die mensen hier gebracht. Ze vertrouwen ons.
- Wat kunnen we anders doen ? - Ik weet het niet.
Wil je het me uit m'n hoofd praten ?
Hou contact.
De lucht is niet zo zuiver als mijn lucht op het schip.
Het is zeker... anders.
- Hier is het beter. - Dat vind ik ook.
Dat zijn bomen.
Als er ergens zuurstof is, zijn er ook altijd bomen.
Ze zijn een soort luchtfilters van de natuur.
- Het ontwerp is erg interessant. - Hun functie ook.
Daniël Jackson is met Lotan gaan praten.
- Heb je hem niet tegengehouden ? - Ik sta er wel achter.
Je weet toch dat we het schip gaan opblazen.
Dat weet ik, ja. En Daniël Jackson ook.
- Daniël, ontvang je me ? - Ik hoor je.
Zeg dat je niet op het schip bent.
Ik ben niet op het schip.
- Waar ben je mee bezig ? - Ik ben met Lotan aan het praten.
- Vertelt hij hem over de bom ? - Hij zei dat hij het zou verzwijgen.
We hebben nog maar vijftien minuten.
Weet je hoe laat het is, Daniël ?
Ik probeer je een andere mogelijkheid te geven.
Wacht even. We lopen nu terug naar het dorp. Over en sluiten.
Je hebt een bevel genegeerd.
Nee, niet helemaal.
- Je vervult je taak niet. - Dat is niet waar.
Ik kies gewoon de beste manier om m'n ware taak te vervullen.
In 'n hiërarchie worden vaak niet alle mogelijkheden in overweging genomen.
Op die manier.
Zullen we naar het dorp gaan ?
- Daniël ? - Lotan wilde de Enkarans ontmoeten.
Nog tien minuten.
Hallo, Dr. Jackson.
Hallo, Eliam.
Dit is Lotan.
Hij ziet eruit als een Enkaran, maar ik ken hem niet.
Lotan vertegenwoordigt de bouwers van het schip.
Hij lijkt op jullie, zodat hij jullie kan waarschuwen voor het gevaar.
- Maar hij houdt het niet tegen. - Nee.
Lotan, dit is Eliam.
Dit is z'n vrouw Nikka, en dit is Hedrazar, de leider van het dorp.
Zie je nu de levens die zullen worden beëindigd
als je schip z'n huidige weg vervolgt ?
Ja. Lotan weet wat er gebeurt.
Ze heeft geen zicht.
Dat is gebeurd op de planeet waar we ze vonden. Ze waren stervende.
Dit is de enige planeet waar ze kunnen overleven.
- Ik ken hun fysiologische behoeften. - Ja. Natuurlijk.
Zij gaat het leven schenken.
Ja. Aan nieuw Enkaraans leven.
Er is straks geen Enkaraans leven meer als je schip niet stopt.
We kennen de situatie allemaal.
Ja. Je hebt me hier gebracht om m'n medeleven te wekken.
Ze zijn eigenlijk ook een beetje jouw volk, Lotan.
Je bent naar hun beeld geschapen.
Maar niet om hun dood te voorkomen, Daniël Jackson.
- Zou je niet willen dat je dat kon ? - Het schip roept me terug.
- Waarom ? - Ik moet gaan.
- Neem me met je mee. - Nee, Daniël. Nee.
- Nog vijf minuten. - Lotan is met Daniël naar het schip.
- Wat ? - Hij vroeg of hij hem meenam.
Wat doen we nu ? Het schip is bijna in de juiste positie.
Het schip heeft een ongewoon apparaat waargenomen.
Het is in staat een grote hoeveelheid energie uit te stoten.
Zal dat apparaat proberen het schip tegen te houden, zoals Eliam wilde ?
Ik ben het niet eens met wat ze doen.
Maar ik wil ook niet dat je al die mensen de dood injaagt.
Als ze niet weggaan, is er geen andere mogelijkheid.
Het schip is in positie.
Als u het nog wilt doen, moet het nu.
Daniël Jackson heeft hier zelf voor gekozen.
Het apparaat is geactiveerd.
Als je zou willen, kon je het schip dan laten stoppen ?
- Zoals ik al zei... - Ja. Het gaat niet om jou.
Beantwoord m'n vraag. Kun je het schip laten stoppen ?
- Dat is mogelijk, ja. - Oké. Denk hier dan eens over na.
Denk aan die mensen daar en aan al die levens die je zult vernietigen.
Ik ben geprogrammeerd om het leven op dit schip te dienen.
Het was toch een ontwikkelde beschaving, 10.000 jaar oud.
Hadden ze wetten ? Gerechtigheid ?
Eerbied voor het leven ?
Hoe kunnen ze dan een wereld maken door middel van massamoord ?
Dan verloochenen ze alles waar ze voor staan.
Jij bent vervaardigd om te communiceren.
Je moet het leven op dit schip beschermen
maar ook de integriteit van het leven op dit schip.
Dat is heel wat anders.
Vervul je echt je taak als je dit laat gebeuren ?
Zestig seconden tot ontploffing.
Het schip is gestopt, O'Neill.
Het schip is gestopt.
Daniël moet hem hebben omgepraat.
Daniël, als je me kunt horen, je hebt nog dertig seconden.
Drie nul, over.
Over dat apparaat...
- Het is nog steeds geactiveerd. - Ja. Kun je daar wat aan doen ?
Weet je hoe je het uitschakelt ?
Fascinerend ontwerp.
- Hier hebben we nu geen tijd voor. - Hoeveel tijd hebben we ?
Vijf, vier, drie
twee, een.
- Wat gebeurt er ? - Het schip is nog heel.
Een krachtige explosie.
We waren wanhopig.
De situatie is onveranderd.
Eens moet ik de transformatie van deze planeet voortzetten.
- Anders gaat de beschaving verloren. - Dat weet ik.
We hebben vele miljoenen planeten gescand
op zoek naar de juiste omstandigheden voor de transformatie.
Er was er maar een die aan de eisen voldeed.
Ik zou wel willen weten of er planeten bij in de buurt kwamen.
2634 parameters moesten precies goed zijn voor...
Voor het transformatieproces. Ja, en voor de Enkarans ?
Ik snap niet wat je bedoelt.
Misschien mag hun omgeving iets afwijken
van die voor het transformatieproces.
Jij kent hun fysiologie. Is er een planeet die in hun behoeften voorziet ?
Hier.
Deze planeet is heel geschikt voor de Enkarans.
Het spijt me dat ik die mogelijkheid niet heb overwogen, Daniël Jackson.
Je was er op den duur zelf ook wel op gekomen.
Deze planeet werd afgewezen omdat drie parameters niet goed waren.
De kerntemperatuur was te hoog, het formaat te groot
en er was al een intelligente levensvorm aanwezig.
Een intelligente levensvorm ?
Uitgaande van de omschrijving waren het Enkarans.
En ? Wat gaan we nu doen ?
- Wat is dat ? - Niks aan de hand.
Wees niet bang.
Wat is er aan de hand ?
Lotan wil jullie een alternatief bieden.
Het schip heeft al te veel materiaal opgebruikt
om op een andere planeet opnieuw te beginnen met het proces.
Ik vraag jullie deze wereld op te geven.
Dat is toch geen alternatief.
We hebben de thuiswereld van de Enkarans gevonden.
- Wat ? - Hoe dan ?
Het was een van de miljoenen planeten die het schip heeft gescand.
Hij werd afgewezen omdat er al een intelligente levensvorm aanwezig was.
- En daar komt hij nu pas mee. - Hij wist het niet.
Bovendien is hij pas anderhalve dag oud, dus je kunt hem niks verwijten.
We keren graag terug naar het thuisland van onze voorvaderen.
- Hoe krijgen we ze daar ? - Er is geen sterrenpoort.
Ik heb een vriend met een ruimteschip die ze wel wil brengen.
- Kan dat echt ? - Ja.
Als jullie veilig thuis zijn, word ik in het schip geïntegreerd.
Het schip keert dan terug en zet de transformatie voort.
Moet dat echt ? Moet je echt weer in het schip worden geïntegreerd ?
- Is er een andere mogelijkheid ? - Je bent een Enkaran.
Je moet bij ons blijven.
Dat is niet in strijd met m'n programmering.
Lotan bedoelt: Bedankt. Dat zou hij heel graag willen.
Zeg het voort in de dorpen. We gaan naar huis.